Kampeerweekend

 

Op trainingskamp! (kamperen met de Veenlopers)

 

Inderdaad en vooral niks minder, want getraind dat werd er in het weekend van 15-17 juni tijdens het jaarlijkse kampeerweekend van de Veenlopers. Zweten dat was het ook zeker. Voor menigeen begon dat thuis al met de gedachte aan wat er allemaal wel niet mee moest voor zo’n weekend. Tja het is en blijft natuurlijk kamperen ook al is het maar voor een paar dagen…regen, zon, kou en hitte alles is mogelijk.

Vervolgens aangekomen op camping “de Paasheuvel” in het Vierhoutense (onder de rook van Nunspeet) ging het zweten vrolijk verder maar niet voordat er eerst een bakkie koffie bij Fred en Mieke werd gedronken. Zij zijn al jaren de trouwe organisatoren van het trainingskamp en zorgen altijd dat ze een paar dagen voor de rest van de deelnemers er zijn, wat natuurlijk prachtig uitkomt, want wie verlangt er tijdens een lange vermoeiende reis nou niet naar een lekker bakkie?

 

Dat laatste, de lange reis (vanaf Mijdrecht circa 100 km) is zelfs voor onze “toppers” blijkbaar net te ver op de fiets. Het zijn inderdaad vragen die menigmaal naar boven kwamen, vinden ze het te min of vrezen ze simpelweg voor een aanslag op de conditie? Op zich valt ook voor dat laatste iets voor te zeggen, het begint namelijk al met het opbouwen van het onderkomen (tip voor degenen die volgend jaar overwegen om ook mee te gaan: zorg dat je er op tijd bent!), voor sommigen slechts een één jaarlijkse aangelegenheid en dan valt het niet altijd mee…

 

Goed heel wat zweetdruppeltjes later, als het onderkomen dan eindelijk staat, dan begint het pas echt (en soms daarvoor al). Traditiegetrouw worden er op vrijdagavond pannekoeken gebakken om een goede bodem te leggen voor de rest van de avond (eh ik bedoel natuurlijk een koolhydratenvoorraad op te bouwen voor de wedstrijd van een dag later). Na de pannekoeken volgt het leukst van alles, de afwas. De plek waar de laatste roddels worden doorgenomen en waar de familie van Diemen (alweer) traditiegetrouw op zoek gaat naar het mooiste kampeergerei. Alle aanwezigen waren daar inmiddels op voorbereid en hadden hun maatregelen genomen en ach het is maar een bordje of een vorkje…Veel belangrijker tijdens het weekend was het bier of op z’n minst de discussie daarover. Tijdens het kampvuur ’s avonds was het een min of meer onophoudelijke discussie, want wat is lekker bier? De bedoeling was dat iedereen die bier dronk een kratje mee zou nemen, maar er werd niet bijgezegd welk bier…Wat bleek nu? Het merendeel van de aanwezige bierdrinkers was nog nooit (of hooguit 1 keer per jaar dan) voorbij Amersfoort geweest…, eerlijk is eerlijk misschien maar goed ook. Nee Grolsch (een bier dat in menig land als een select biertje wordt aangemerkt) werd niet op prijs gesteld…Alleen bier wat tussen de Hoogovens en Bijlmer wordt gebrouwen werd geslikt. Maar waarom??

 

Om nog even terug te komen op het kampvuur, speciale dank gaat hiervoor wel uit naar Dirk van Nieuwkerk, hij had een jaar lang al het bruikbare hout bij mekaar gesprokkeld wat maar enigszins bruikbaar was. Het resulteerde in een grote aanhangwagen vol met hout (en heel veel plezier…). In elk geval na een lange avond bij het kampvuur  (en met een goed gevulde koelkast) is het goed slapen, maar helaas iets minder wakker worden…Tja wellicht is dit het toch wat de toppers afschrikt, er moest nog 5 km hardgelopen in het bos…, ook wel de “verschrikkelijke 5 van Putten” genoemd. Zonder de toppers waren er natuurlijk kansen voor de ietsje mindere goden, waaronder ondergetekende. Na een niet overtuigende “5” van vorig jaar (toen moest het nog even wennen), was het doel zo lang mogelijk voorin meedoen. Iets waarin ik slaagde met vlag en wimpel. Tot net voorbij de 1e km kon niemand mij bijhouden, dat dit de laatste 4 iets anders was doet er niet toe. Eén km eenzaam en alleen op kop lopen was al een dik nieuw pr!  

De wedstrijd werd uiteindelijk gewonnen door ene Theo, niet lopend voor de Veenlopers, maar eigenlijk deed dat er eigenlijk niet eens toe. Een trainingskamp is om te trainen en niet om wedstrijden te winnen. De zaterdagavond werd de avond van de dag ervoor nog eens vrolijk over gedaan. Pannekoeken werden ingeruild voor de barbecue en tijdens de afwas de roddels voor speculaties voor wie tijdens het trainingskamp de beste indruk had achter gelaten (en wie op basis hiervan alvast tot de favorieten voor de clubkampioenschappen gerekend mocht worden).

 

En dan was het alweer zondag…tijd om afscheid van elkaar te nemen, maar ook om terug te blikken op een zeer geslaagd kampeerweekend. Dat dit trainingskamp effect heeft gehad, bewezen de uitslagen tijdens de clubkampioensschappen. Menig deelnemer keerde met een hoofdprijs naar huis, laten we maar zo zeggen dat kan geen toeval zijn!

 

Speciale dank gaat hier voor uit naar Fred en Mieke die er heel wat tijd en energie ingestoken hebben, echt top!

 

Groetjes,


Adriaan